|
Ulgi w spłacie zobowiązań na podstawie Ordynacji podatkowej. Na podstawie art. 67a § 1 ordynacji podatkowej, organ podatkowy może na wniosek podatnika: 1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Uprawnienie organu podatkowego może zostać zrealizowane w stosunku do konkretnego podatnika tylko na jego wniosek. 1) nie stanowić pomocy publicznej; 2) stanowić pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis; 3) stanowić pomoc publiczną, przeznaczoną na jeden z celów określonych w art. 67b § 1 pkt 3 lit a-m Ordynacji podatkowej. Art. 67a uzależnia udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych od „uzasadnionego interesu podatnika” lub „interesu publicznego” – stwierdzenie przez organ podatkowy jednej z tych dwóch przesłanek pozwala, w drodze uznania administracyjnego, wydać decyzję o udzieleniu ulgi. Natomiast art. 67b określa, że ulga w spłacie zobowiązań podatkowych może zostać udzielona w jednej w form określonych w art. 67a, z tym że przepis ten nie warunkuje literalnie jej udzielenia od spełnienia jednej z dwóch przesłanek wymienionych powyżej (ważny interes podatnika lub interes publiczny).
Podatnik we wniosku powinien szczegółowo wskazać uzasadnienie, które w jego ocenie przemawia za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku. Decyzja o udzieleniu podatnikowi ulgi w zakresie spłaty zobowiązań podatkowych ma charakter uznaniowy i podatnik nie korzysta automatycznie z prawa do uzyskania ulgi w konkretnych okolicznościach sprawy. Oceniając stan faktyczny organ podatkowy dokonuje oceny możliwości udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych z punktu widzenia przepisów o pomocy publicznej, więc udzielenie takiej ulgi może przybrać formę pomocy publicznej w ramach de minimis, lub udzielanej z tytułu realizacji jednego z celów określonych w art. 67b § 1 pkt 3 lit. a-m Ordynacji podatkowej. Wystąpienie przez podatnika z wnioskiem o udzielenie ulgi z spłacie zobowiązania podatkowego (w innym celu niż określony w art. 67b § 1 pkt 3 lit. a-m ordynacji podatkowej) powinno zostać zaklasyfikowane jako wystąpienie o uzyskanie pomocy de minimis. Cechą charakterystyczną pomocy de minimis jest fakt jej udzielenia bez konkretnego celu, beneficjent (podatnik) z tytułu uzyskania wsparcia nie jest zobowiązany do podejmowania działań, które uzasadniałyby fakt otrzymania pomocy. Co powinien zawierać wniosek i jakie dokumenty należy do niego dołączyć? Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych wymagań co do formy wniosku, jednakże podanie (wniosek) powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności). I. Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat 2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat obrotowych, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rolnictwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, 3) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie” |
DRUKUJ  |
